၂၀၀၈ ဇန္န၀ါရီလ ၂၄ တုန္းက ယာေမကစားကြင္းကို အလည္တစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ့တာေပါ႔။ အဲဒီကစားကြင္းေလးက ထိုင္က်ဳန္းဆိုတဲ့ နယ္ၿမိဳ႕ေလး တစ္ၿမိဳ႕မွာပါ။ ကစားကြင္း အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ထိုင္ေပမွာမရွိပဲ နယ္ေတြမွာ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ကား၊ မီးရထား အဆင့္ဆင့္စီးၿပီး သြားၾကရပါတယ္။ အဲဒီကစားကြင္းကိုသြားဖို႔ မနက္ ၆ နာရီကတည္းက ျပင္ဆင္ၿပီး ထြက္လာလိုက္တာ ၁၁နာရီေက်ာ္မွပဲ ဆိုက္ဆိုက္ၿမိဳက္ၿမိဳက္ ေရာက္သြားေတာ့တယ္။ 
နာမည္အႀကီးဆံုး Gravity Max ဆိုတာ ယာေမရဲ႕ အထင္ကရ တစ္ခုပါပဲ။ အဲဒါလဲ စီးျဖစ္ေအာင္စီးခဲ့ပါတယ္။ လူေတြကို ေလထဲမွာ ၁၀ စကၠန္႔ေလာက္ထားၿပီး ႐ုတ္တရက္ လႊတ္ခ်လိုက္တာ အေတာ္ေၾကာက္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အသည္း ႏွလံုး အဆုတ္ ရွိသမွ်အားလံုးပဲ အရမ္းေအးသြားတာေပါ႔။ 
Gravity Effect ကိုရဖို႔ ေလထဲမွာ ေစာင့္ေနတုန္းေပါ႔။ ဒုတိယတန္းမွာ အတူထိုင္ေနတာပါ။ (ေရွ႕ဆံုးတန္းက မစီးရဲလို႔... ဟီးဟီး...)
ဒီကစားနည္းလဲ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ လူေတြကို ၃၆၀ ဒီဂရီ တရစပ္ ေရွ႕ေနာက္ ကၽြမ္းပစ္ ထင္သလို လွည့္ေနေတာ့တာေပါ႔။
ဒီကစားနည္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုေခါင္းမူးပါတယ္။ အခ်ိဳ႕ေတြဆိုရင္ အန္ေတာင္အန္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ တစ္ခါတည္းစီးၿပီး ေနာက္မစီးရဲေတာ့ပါဘူး။
ဒီပံုေလးက အ၀င္မုခ္ဦးေလးမွာ အမွတ္တရ ႐ိုက္ခဲ့တာပါ။ အေရာင္ေတြစံုေနေတာ့ အေတာ္ပဲ မ်က္စိ ပသာဒ ျဖစ္ရပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေခါက္ အလည္လာခဲ့ၾကပါဦးလို႔ ဖိတ္မႏၱကျပဳပါရေစလား။
ယခုပို႔စ္ကို ပံုႏွိပ္ရန္။
No comments:
Post a Comment